Þverá (nú Munkaþverá)

Þverá (nú Munkaþverá) is a location that appears in Ljósvetninga saga, Reykdæla saga og Víga-Skútu, Valla-Ljóts saga, Víga-Glúms saga, one of the Íslendingasögur — the Sagas of Icelanders. These remarkable medieval texts were written in Iceland during the 13th and 14th centuries, preserving oral histories and stories from the Viking Age settlement of Iceland (9th–11th centuries).

The sagas describe real people, places, and events, making locations like Þverá (nú Munkaþverá) living connections to Iceland's deep past. Many of these saga sites can still be visited today, standing as silent witnesses to the dramatic events recorded in the ancient texts.

From the saga:

"Ljósvetninga saga (5) Þá bjó Einar að Þverá í Eyjafirði en Guðmundur hinn ríki á Möðruvöllum bróðir hans. (5) En þá er hann fann að eigi varð við séð lagði hann þó aldrei eitt orð í við Sörla en lét fylgja ofan til Þverár Þórdísi til Einars. (6) Í þann tíma er Guðmundur hinn ríki bjó á Möðruvöllum í Eyjafirði þá bjó á Þverá Einar bróðir hans. (6) Þeir ríða upp eftir héraði til Reykjadals og svo til Ljósavatns og svo til Fnjóskadals og svo til Vöðlaheiðar og komu til Þverár um kveldið til Einars. (7) Skildu þeir við þetta og reið Ófeigur til Þverár um kveldið. (11) Hefir Þorkell það mjög við orð að biðja Jórunnar dóttur Einars að Þverá. (12) Þorsteinn svarar: „Sjá mær heitir Jórunn og er dóttir Einars frá Þverá.“ (12) Síðan fóru festar fram og skyldi brullaupið vera að Þverá hálfum mánuði eftir þing. (12) Og var brullaup að Þverá og gaf Þorkell upp Guðmundi mál það er hann hafði rangt til búið er hann sótti í Norðlendingafjórðung þá er hann átti í Austfirðingadóm að sækja. (13) Einar bjó þá að Þverá, spekingur mikill og vinur Þóris Helgasonar. (14) En litlu eftir þetta lét Guðmundur taka hest sinn og reið ofan til Þverár. (14) Litlu síðar reið Þórir Helgason til Þverár á fund Einars og mælti: „Nú em eg hér kominn að sækja lið þitt Einar sem við höfum rætt.“ (15) Síðan reið Þórir Helgason til Þverár og sagði Einari hvar þá var komið málum þeirra Guðmundar og bað hann ásjá og taldi til fornrar vináttu. (24) Er nú og veginn húskarl Einars að Þverá. (25) Skegg-Broddi átti Guðrúnu Þórarinsdóttur sælings og Halldóru dóttur Einars að Þverá.Reykdæla saga og Víga-Skútu (23) Hún var systir Víga-Glúms að Þverá úr Eyjafirði. (23) Þau Bjarni voru því vön jafnan um haustum að fara til Þverár að heimboði. (23) Nú fer Bjarni á fund Glúms að Þverá, frænda síns, og segir honum vígið. (26) En hans skaplyndi er það að hann er maður þrautgóður ef menn þurfa hans og enn mætti svo verða ef þú gerir þitt mál líklegt, enda viti hann að þú ert hjálplaus, að hann mælir að þú farir til Þverár og bíðir hans þar til þess er hann kemur heim af þinginu. (26) Og þess skaltu biðja að finna hann í Mjaðmárdal er gengur upp frá bænum að Þverá og sel hans standa. (26) Glúmur kveðst eigi það vita að hann ætti honum góða hluti að launa „en fyrir þá sök að þú sýnir þig vinlausan og lætur að hér liggi við líf þitt þá vil eg að þú farir norður til Þverár og bíðir þar minnar heimkomu.“ (26) Hann ríður með vopnum sínum og sér er hann reið í dalinn að maður ríður neðan eftir dalnum upp frá Þverá, mikill í kápu grænni, og kennir hann þar Glúm. (26) Nú ríður Glúmur heim til Þverár með sínum mönnum og ekki bjó hann þetta mál til.Valla-Ljóts saga (1) Þá bjó Víga-Glúmur að Þverá og hittust þeir frændur.Víga-Glúms saga (1) Hann bjó að Þverá í Eyjafirði. (5) Þá réðst Þorkell hinn hávi til Þverár og Sigmundur sonur hans og var hann mikill maður fyrir sér og ætlaði að hann mundi höfðingi gerast ef hann fengi gott kvonfang og mága stoð. (7) Nú fer Glúmur út til Íslands og heim til Þverár. (8) Eg mun ríða rétta leið mína til Þverár. (8) Fer Glúmur heim til Þverár. (9) Hann þóttist sjá konu eina ganga utan eftir héraðinu og stefndi þangað til Þverár. (9) Og áður Þorkell fór á brott frá Þverá þá gekk hann til hofs Freys og leiddi þangað uxa gamlan og mælti svo: „Freyr,“ sagði hann, „er lengi hefir fulltrúi minn verið og margar gjafar að mér þegið og vel launað, nú gef eg þér uxa þenna til þess að Glúmur fari eigi ónauðgari af Þverárlandi en eg fer nú.“ (11) En Glúmur segir að hann vill það til leggja að brullaup skal vera að Þverá um haustið og skilja þeir nú við svo búið. (13) Hann fór norður af þingi til Þverár, var þar um stund. (15) Nú kemur út Ingólfur og fer til Þverár og tekur Glúmur við honum og bauð með sér setugrið. (16) Glúmur gifti Þorlaugu dóttur sína Víga-Skútu að Mývatni norður og fyrir sakar þeirra sundurlyndis þá lét hann hana fara heim til Þverár og lét hana eina. (16) Hann er þrautgóður ef menn þurfa hans og má vera að hann mæli að þú farir til Þverár og bíðir hans þar. (16) Þess skaltu beiðast að hitta hann í Mjaðmárdal er gengur upp frá bænum að Þverá og sel hans standa í. (16) Hann sér er hann sækir í dalinn að maður reið upp frá Þverá, mikill og í kápu grænni, og kennir að þar ríður Glúmur. (16) Skúta ríður nú norður en Glúmur heim til Þverár. (19) Um morguninn snemma var smalamaður á fótum að Þverá. (20) En ef þú ert með föður þínum þá muntu hingað ganga til Þverár og verð eg þá feginn er við finnumst. (20) Hann kom til Þverár og vildi fara með Glúmi. (22) Hann var snemma á fótum þann morgun og bað sveininn taka hesta og ríða síðan til Þverár. (22) Nú fóru þeir til Uppsala en Þorvarður fór á Öngulsstaði, þar bjó góður búandi, Halli hinn digri, en sendi son sinn til Þverár og bað segja Glúmi fyrirætlan þeirra Esphælinga „en ríð til móts við mig síðan hvatlega.“ (22) Guðbrandur kom til Þverár og sagði að faðir hans hafði hann þangað sent, sagði honum tíðindin „og lést hann vera þess skyldur að segja þér það er þig varðar að Esphælingar ætla að stefna Steinólfi til óhelgi.“ (22) Þorvarður svarar: „Eg sendi hann til Þverár.“ (23) En er Helga spurði tíðindin, systir Glúms, þá fór hún til Þverár og spurði hversu sonur hennar hefði fram gengið. (25) Með slíku móti voru eiðar unnir í Gnúpafelli og svo að Þverá. (25) Þeir Gissur og Ásgrímur voru nokkurar nætur að Þverá og að skilnaði gaf Glúmur Gissuri feldinn blá en Ásgrími spjótið gullrekna og skildust vinir. (25) Eigi situr Guðmundur hjá bróðir hans og er sá hluturinn að hann er gjarnastur til ef hann kemst að Þverá. (26) En áður Glúmur riði heiman dreymdi hann að margir menn væru komnir þar til Þverár að hitta Frey og þóttist hann sjá mart manna á eyrunum við ána en Freyr sat á stóli. (26) Hún kom til Þverár og kvaddi Glúm og mælti: „Sittu heill Glúmur en ekki er hér nú lengur að vera.“"