Hlíðarendi

Hlíðarendi is a location that appears in Eyrbyggja saga, Egils saga, Hænsna-Þóris saga, Njáls saga, one of the Íslendingasögur — the Sagas of Icelanders. These remarkable medieval texts were written in Iceland during the 13th and 14th centuries, preserving oral histories and stories from the Viking Age settlement of Iceland (9th–11th centuries).

The sagas describe real people, places, and events, making locations like Hlíðarendi living connections to Iceland's deep past. Many of these saga sites can still be visited today, standing as silent witnesses to the dramatic events recorded in the ancient texts.

From the saga:

"Eyrbyggja saga (47) En þeim mönnum hefir lítt sóst að sækja afarmenni slíkt í hús inn er með meira afla hafa til farið sem dæmi finnast að þeim Geir goða og Gissuri hvíta þá er þeir sóttu Gunnar að Hlíðarenda inn í hús með átta tigu manna en hann var einn fyrir og urðu sumir sárir en sumir drepnir og léttu frá atsókninni áður Geir goði fann það af skyni sjálfs síns að honum fækkuðust skotvopnin.Egils saga (23) Hængur gaf Baugi land í Fljótshlíð ofan frá Merkiá til árinnar fyrir utan Breiðabólstað, og bjó hann að Hlíðarenda, og frá Baugi er komin mikil kynslóð í þeirri sveit.Hænsna-Þóris saga (17) „Já,“ sagði Gunnar, „svo er það“ og gengur heim til bæjarins og tók boga því að hann skaut allra manna best af honum og er þar helst til jafnað er var Gunnar að Hlíðarenda.Njáls saga (19) Gunnar Hámundarson bjó að Hlíðarenda í Fljótshlíð. (21) Hún gerði heiman ferð sína til Hlíðarenda og tók Gunnar vel við frændkonu sinni og var hún þar um nóttina. (23) Höskuldur mælti: „Þetta er engis manns fylgja nema Gunnars frá Hlíðarenda.“ (23) Höskuldur mælti: „Breiðari mun um bakið því að eg get hér verið hafa Gunnar frá Hlíðarenda.“ (28) Hann fór til vistar til Hlíðarenda og var með Gunnari um veturinn og bað hann jafnan að hann skyldi fara utan. (33) Skyldi þetta boð vera að Hlíðarenda og skyldi fara fyrst leynilega en þó kom þar er allir vissu. (34) Honum var boðið til boðsins til Hlíðarenda og skyldi kona hans ganga um beina og Begþóra Skarphéðinsdóttir kona Njáls. (35) Gunnar lagði ekki til og fór heim til Hlíðarenda og var heima allan þann vetur í gegnum. (36) Snauðir menn komu til Hlíðarenda austan frá Markarfljóti og sögðu að Svartur hafði verið í Rauðaskriðum og höggvið skóg og gert mikið að. (37) Hann reið upp til Fljótshlíðar og mætti þar mönnum er fóru frá Hlíðarenda. (38) Síðan reið hann heim til Hlíðarenda og sagði Hallgerði. (39) Síðan tók hann hest og reið upp til Hlíðarenda og lét kalla Hallgerði út og spurði hvar Brynjólfur væri. (41) Þeir fengu sér hesta og riðu austan úr Hornafirði og luku eigi ferð sinni fyrr en þeir komu í Fljótshlíð til Hlíðarenda. (42) Menn komu til Hlíðarenda frá Þórólfsfelli og sögðu Hallgerði að Þórður var þar. (44) Sá atburður varð að farandi konur komu til Hlíðarenda frá Bergþórshvoli. (45) Nú er að segja frá Njálssonum að þeir fóru upp til Fljótshlíðar og voru um nóttina við hlíðina og fóru nær Hlíðarenda er morgna tók. (45) Nú er þar til máls að taka er smalamaður kemur heim til Hlíðarenda. (46) Hann öfundaði mjög Gunnar frá Hlíðarenda. (47) Njáll kom til Hlíðarenda og kallaði út Gunnar. (48) Hann fer þar til er hann kemur til Hlíðarenda. (48) Nú ríða menn heim af þingi og riðu margir til Hlíðarenda. (49) Þykist þér til Hlíðarenda eiga eftir nokkuru að sjá. (49) Þær sögðu að þeim hefði að Hlíðarenda mest gefið verið og Hallgerður yrði þeim mestur drengur. (50) Er það tillaga þeirra að þú farir til Hlíðarenda og stefnir Hallgerði um stuld en Gunnari um afneyslu. (50) Otkell kvaddi bræður sína og Skammkel að ríða til Hlíðarenda stefnuför. (50) Nú ríða þeir tólf saman til Hlíðarenda. (54) Nú er þar til máls að taka að Gunnar var úti að Hlíðarenda og sér smalamann sinn hleypa að garði. (58) Hún svarar: „Gunnar að Hlíðarenda á hest brúnan og mun hann þora að etja við yður og við alla aðra.“ (58) Riðu þeir nú til Hlíðarenda. (65) Þessi málatilbúnaður spurðist til Hlíðarenda. (69) „Þú skalt fara,“ segir Njáll, „til Hlíðarenda og segja Gunnari að hann fari til Grjótár og sendi þaðan eftir mönnum en eg mun fara til móts við þá er í skóginum eru og fæla þá í braut.“ (75) Honum varð litið upp til hlíðarinnar og bæjarins að Hlíðarenda. (75) Ríður Gunnar heim til Hlíðarenda en Kolskeggur ríður til skips og fer utan. (76) Fóru þeir síðan austur til Hlíðarenda en sendu menn að fara eftir Þorkatli. (76) Traðir voru fyrir ofan garðinn að Hlíðarenda og námu þeir þar staðar með flokkinn. (78) Skyldi Högni taka land að Hlíðarenda og bú á en Grani skyldi hafa leigulönd. (78) Sá atburður varð að Hlíðarenda að smalamaður og griðkona ráku fé hjá haugi Gunnars. (78) Síðan tók Skarphéðinn öxi sína og fer með þeim til Hlíðarenda. (78) Gengu þeir síðan heim til Hlíðarenda. (82) Hann segir að hann væri skyldur mjög Gunnari að Hlíðarenda. (82) Einu hverju sinni var það að jarl tók svo til orða: „Of fjarri er oss nú Gunnar að Hlíðarenda.“ (82) Þá spurðust tíðindi af Íslandi þau er mörgum þótti mikil, lát Gunnars frá Hlíðarenda. (91) Með honum var jafnan í för Gunnar Lambason og Lambi Sigurðarson og Grani son Gunnars frá Hlíðarenda. (92) „Vera má að svo sé,“ segir Runólfur, „en eg hefi hina skilning að engi sé þeirra maki síð er Gunnar að Hlíðarenda lést og er það líkara að hér dragi öðrum hvorum til bana.“ (93) Ketill fer nú að finna bræður sína og stefndi þeim öllum saman til Hlíðarenda. (128) „Það mun ekki vera,“ segir Njáll, „og vil eg að menn gangi inn því að illa sóttist þeim Gunnar að Hlíðarenda og var hann einn fyrir.“ (130) Flosi mælti: „Sagt hefir þú oss þá sögu er oss mun eigi setugrið bjóða því að sá maður hefir nú á braut komist er næst gengur Gunnari að Hlíðarenda um alla hluti.“ (139) Þú Gissur hvíti, þá er þú sóttir Gunnar að Hlíðarenda en Ásgrímur af því er hann drap Gauk fóstbróður sinn. (148) Hún var systir Hámundar föður Gunnars að Hlíðarenda."