Mývatn

Mývatn is a location that appears in Reykdæla saga og Víga-Skútu, Hrafnkels saga Freysgoða, Ljósvetninga saga, Vopnfirðinga saga, one of the Íslendingasögur — the Sagas of Icelanders. These remarkable medieval texts were written in Iceland during the 13th and 14th centuries, preserving oral histories and stories from the Viking Age settlement of Iceland (9th–11th centuries).

The sagas describe real people, places, and events, making locations like Mývatn living connections to Iceland's deep past. Many of these saga sites can still be visited today, standing as silent witnesses to the dramatic events recorded in the ancient texts.

From the saga:

"Reykdæla saga og Víga-Skútu (5) Vémundur fer Sandleið heim á Öndólfsstaði til bús síns í Reykjadal og hann kom í Hraunsás hjá Mývatni. (9) Herjólfur frá Mývatni og Vémundur bróðir hans koma til kaupa. (13) Nú er það að segja að nú vaknaði Steingrímur og sjá nú mannafarar til Öndólfsstaða og þykjast þeir nú skilja að menn hafa orðið varir við þá, taka nú hesta sína og fara nú á bak og sjá eigi færi sitt á Vémundi að sinni og þótti Steingrími það ráðlegt að þeir sneru heimleiðis en þeir Gnúpur og Steinn svöruðu að aldrei vildu þeir við þetta heim snúa og þóttust vita hæðileg orð Vémundar við þá ef þeir snúa aftur við þetta og kváðu nú vænna að snúa til Mývatns að drepa Herjólf síðan þeir náðu eigi Vémundi. (17) Nú kaupir Skúta sér land að Mývatni og bjó þar sem nú heitir á Skútustöðum, gerðist brátt mikilhæfur maður í mörgu lagi, sem enn mun heyra mega síðar í sögunni. (17) Geiri austmaður bjó á Geirastöðum fyrir norðan Mývatn. (17) Arnór hét maður og var Þorgrímsson og bjó í Reykjahlíð fyrir norðan Mývatn. (17) Hallur hét maður er bjó að Sandfelli við Mývatn, skammt frá Geirastöðum. (18) Svo er sagt að varð þess var Þorbergur að Mývatni eða enn heldur Arnarvatni og fer hann þegar til skips og bauð Austmönnum til sín. (18) Og nú var skammt að bíða áður en Skúta kemur þar til með tíunda mann og nú ræðir hann til sinna manna að þeir skulu ganga á hæð nokkura er þar var hjá þeim og vildi hann hvorigum veita og kvað þeim betur ganga sem skyldi, segir og ef sá yrði brott ger af vígunum að þá mundi reynast brátt hver ríkastur væri að Mývatni. (21) Svo er sagt að Skúta færði Grím út í einn hólm í Mývatni og alnöktan. (24) Og nú íhugar Glúmur málið og fékk hann nú það ráð að þeir skulu heyjast við Skútu, þeir Eyjólfur, en Már son Glúms er þá var átján vetra gamall skal ríða til Mývatns við tíunda mann að stefna Eyjólfi Þormóðssyni. (25) Og litlu síðar sendi Glúmur mann til Mývatns og bauð hann Þórlaugu dóttur sinni til boðs og bað hana hafa gripi sína með sér og svo nokkuð lausafé. (26) Skúta segir: „Eg heiti Margur að Mývatni en Fár í Fiskilækjarhverfi.“ (30) Nú segir hann Þorgrími að hann var heitbundinn í við þá bræður, en frændur sína og sonu Þóris flatnefs, að kunna að segja þeim nokkuð af híbýlum Víga-Skútu að Mývatni og ráðið þeim ráð til hefnda eftir föður sinn og frændur „en mér er þaðan ókunnigt,“ segir hann, „að svo búnu.“Hrafnkels saga Freysgoða (20) En um veturinn, er daga lengdi, fór Sámur við annan mann - og hafði þrjá hesta - yfir brú og þaðan yfir Möðrudalsheiði og svo yfir Jökulsá uppi á fjalli, svo til Mývatns, þaðan yfir Fljótsheiði og Ljósavatnsskarð og létti eigi fyrri en hann kom vestur í Þorskafjörð.Ljósvetninga saga (10) Skal Þorsteinn og vér fimm saman fara almannaveg vestur til þings en flokkurinn allur annar skal ríða fyrir ofan Mývatn til Króksdals og Bleiksmýrardals og svo fyrir neðan heiði. (24) Þá mælti Þorvarður til Odda frá Mývatni að hann veitti honum.Vopnfirðinga saga (12) Skiljast þeir síðan og gistir Geitir að Mývatni að Ölvis hins spaka og spurði hann að Brodd-Helga vandlega."