Mörk (Stóramörk)

Mörk (Stóramörk) is a location that appears in Njáls saga, one of the Íslendingasögur — the Sagas of Icelanders. These remarkable medieval texts were written in Iceland during the 13th and 14th centuries, preserving oral histories and stories from the Viking Age settlement of Iceland (9th–11th centuries).

The sagas describe real people, places, and events, making locations like Mörk (Stóramörk) living connections to Iceland's deep past. Many of these saga sites can still be visited today, standing as silent witnesses to the dramatic events recorded in the ancient texts.

From the saga:

"Hann bjó í Mörk fyrir austan Markarfljót. (37) Þeir áttu heima austur í Mörk. (91) Einu hverju sinni var það þá er Ketill úr Mörk var að Bergþórshvoli, þá sögðu Njálssynir frá hrakningum sínum og kváðust mikið eiga að heimta að Þráni nær sem þeir töluðu til. (92) Því lýsti og Þráinn að hann ætlaði að vera í Mörk með Katli bróður sínum og kvað á hversu margar nætur hann ætlaði heiman að vera. (92) Þar var fyrir Ketill úr Mörk. (92) Þá fór Þráinn upp í Mörk og var þar tvær nætur. (93) Ketill í Mörk átti Þorgerði dóttur Njáls sem fyrr var sagt en var bróðir Þráins og þóttist hann við vant um kominn. (93) Einu hverju sinni reið Njáll upp í Mörk og töluðu þeir Ketill dag allan. (94) Einu hverju sinni ríður Njáll upp í Mörk og var tekið við honum vel og var hann þar um nóttina. (112) Þar var og kominn Ketill úr Mörk. (117) Sigfússynir spurðu að Flosi var við Holtsvað og riðu þangað til móts við hann og var þar Ketill úr Mörk og Lambi bróðir hans, Þorkell og Mörður og Sigmundur Sigfússynir. (117) Flosi mælti til Ketils úr Mörk: „Þig kveð eg að þessu.“ (124) Ketill úr Mörk svaraði: „Ef undir oss bræður skal koma kjörið þá munum vér það skjótt kjósa að þú sért fyrir.“ (129) Ketill úr Mörk tók í mót honum og kippti honum út. (133) Flosi mælti þá: „Kallið mér Ketil úr Mörk.“ (142) Ketill úr Mörk svarar: „Hér er sá búi er hélt Merði Valgarðssyni undir skírn en annar er þrímenningur hans að frændsemi.“ (146) Ketill úr Mörk mælti: „Renna munum vér til hesta vorra og megum vér ekki við haldast fyrir ofureflismönnum þessum.“ (146) „Sá ríður síðast,“ segir Kári, „að eg vil eigi drepa en það er Ketill úr Mörk því að við eigum systur tvær en honum hefir farið þó best í málum vorum áður.“ (149) Skalt þú nú og, Ketill úr Mörk, muna draum þann er eg sagði þér og þú baðst að við skyldum leyna, því að margir eru þeir nú í för með þér er kallaðir voru. (149) Ketill úr Mörk bað hann þegja og hafa engi stóryrði frammi. (150) Ketill úr Mörk reið austur í Meðalland og átta menn með honum en hinir lögðust niður til svefns og urðu eigi fyrr við varir en þeir Kári komu að þeim. (151) Þá hljóp að Kára Ketill úr Mörk og lagði til hans spjóti. (152) Fékk hann þá Birni bú algert að Ásólfsskála en tók við búi í Mörk."