Forna Fróðá

Forna Fróðá is a location that appears in Eyrbyggja saga, one of the Íslendingasögur — the Sagas of Icelanders. These remarkable medieval texts were written in Iceland during the 13th and 14th centuries, preserving oral histories and stories from the Viking Age settlement of Iceland (9th–11th centuries).

The sagas describe real people, places, and events, making locations like Forna Fróðá living connections to Iceland's deep past. Many of these saga sites can still be visited today, standing as silent witnesses to the dramatic events recorded in the ancient texts.

From the saga:

"Börkur digri og Þórdís Súrsdóttir áttu þá dóttur er Þuríður hét og var hún þá gift Þorbirni digra er bjó á Fróðá. (18) En er Oddur kom til Fróðár virtu þeir Þorbjörn sem Spá-Gils hefði nokkurar sneiðir stungið Máhlíðingum um mál þessi. (18) Hann fór þar til er hann kom til Fróðár og sagði þar tíðindin. (19) Þótti honum og illa ef aðrir voru eigi jafnglaðir sem hann og ræddi oft um við Þórarin að hann skyldi vera kátur og ókvíðinn, lést hafa spurt að ekkjan að Fróðá bæri vel af sér harmana „og mun henni hlæglegt þykja ef þér berið yður eigi vel.“ (29) En um vorið eftir tók Þóroddur við búi að Fróðá og gerðist hann góður bóndi og skilríkur. (29) En þegar Þuríður kom til Fróðár vandi Björn Ásbrandsson þangað komur sínar og var það alþýðumál að með þeim Þuríði væru fíflingar. (29) Það var eitt sinn að Björn kom til Fróðár að hann sat á tali við Þuríði. (29) Það sama sumar fæddi Þuríður að Fróðá sveinbarn og var nefndur Kjartan. (29) Óx hann upp heima að Fróðá og var snemma mikill og efnilegur. (40) Þar var Þuríður húsfreyja frá Fróðá og gekk Björn til tals við hana og lagði engi maður það til orðs. (40) Þar var sveinninn Kjartan, sonur Þuríðar frá Fróðá. (40) En er þeir Heiðsynningar riðu suður af mannamótinu spyr Þórður blígur hversu á horfist um tal með þeim Þuríði að Fróðá. (40) Það var einn dag að Björn fór til Fróðár. (47) Sumar þetta hið sama eftir sættina bauð Þóroddur skattkaupandi Snorra goða mági sínum til heimboðs þangað til Fróðár og fór Snorri þangað við hinn níunda mann. (49) Þóroddur skattkaupandi lét og kirkju gera á bæ sínum að Fróðá en prestar urðu eigi til að veita tíðir að kirkjum þótt gervar væru því að þeir voru fáir á Íslandi í þann tíma. (50) En er Þuríður húsfreyja að Fróðá spyr þetta var henni mikil forvitni á að sjá gripina því að hún var glysgjörn og skartskona mikil. (50) Var það þá fært heim til Fróðár. (50) Í þenna tíma var Þórir viðleggur kominn á framfærslu til Fróðár og svo Þorgríma galdrakinn kona hans og lagðist heldur þungt á með þeim Þórgunnu. (51) Var þá svo komið heyverkum að Fróðá að taða öll var slegin en fullþurr nær helmingurinn. (51) Og er hann kom yfir bæinn að Fróðá fylgdi honum myrkur svo mikið að menn sáu eigi úr túninu á brott og varla handa sinna skil. (51) Skúr þessi hafði hvergi víðar komið en að Fróðá. (52) Að Fróðá var eldaskáli mikill og lokrekkja innar af eldaskálanum sem þá var siður. (52) Það kveld er líkmenn komu heim, þá er menn sátu við málelda að Fróðá, þá sáu menn á veggþili hússins að komið var tungl hálft. (53) Það var tíðinda að Fróðá það sama kveld, er Þóroddur hafði heiman farið, að máleldar voru gervir og er menn komu fram sáu þeir að selshöfuð kom upp úr eldgrófinni. (54) En er þessi tíðindi spurðust til Fróðár buðu þau Kjartan og Þuríður nábúum sínum þangað til erfis. (55) Sendi Snorri prestinn út til Fróðár með Kjartani og Þórð kausa son sinn og sex menn aðra. (55) Síðan riðu þeir út til Fróðár og kvöddu menn af næstum bæjum með sér um leið og komu til Fróðár um kveldið fyrir kyndilmessu í þann tíma er máleldar voru gervir. (55) Eftir um daginn syngur prestur tíðir allar og messu hátíðlega og eftir það tókust af allar afturgöngur að Fróðá og reimleikar en Þuríði batnaði sóttarinnar svo að hún varð heil. (55) Um vorið eftir undur þessi tók Kjartan sér hjón og bjó að Fróðá lengi síðan og varð hinn mesti garpur. (56) En er Þorsteinn sótti fast að Snorra þá hljóp fram fyrir hann Kjartan frá Fróðá systursonur hans. (64) Og er þeir töluðu þetta spyr hann eftir Snorra goða og Þuríði frá Fróðá systur hans og hann spurði vandlega eftir öllum hlutum frá Fróðá og mest að sveininum Kjartani er þá var bóndi að Fróðá. (64) En síðan mælti hann við Guðleif: „Ef þér verður auðið að koma til fósturjarðar þinnar þá skaltu færa sverð þetta Kjartani, bóndanum að Fróðá, en hringinn Þuríði móður hans.“ (64) Hann svarar: „Seg að sá sendi að meiri vinur var húsfreyjunnar að Fróðá en goðans að Helgafelli, bróður hennar.“"