Bergþórshvoll

Bergþórshvoll is a location that appears in Njáls saga, one of the Íslendingasögur — the Sagas of Icelanders. These remarkable medieval texts were written in Iceland during the 13th and 14th centuries, preserving oral histories and stories from the Viking Age settlement of Iceland (9th–11th centuries).

The sagas describe real people, places, and events, making locations like Bergþórshvoll living connections to Iceland's deep past. Many of these saga sites can still be visited today, standing as silent witnesses to the dramatic events recorded in the ancient texts.

From the saga:

"Njáll bjó að Bergþórshvoli í Landeyjum. (21) Hún svaraði: „Far þú og finn Njál að Bergþórshvoli.“ (28) Og um vorið fór hann til Bergþórshvols og spurði Njál hve ráðlegt honum þætti að hann færi utan. (32) Lét hann þá taka hest sinn og reið til Bergþórshvols og Kolskeggur með honum. (35) Nú átti Gunnar að þiggja veturgrið að Njáli og fóru þau Hallgerður til Bergþórshvols. (38) Hún sendi mann til Bergþórshvols og lét segja Bergþóru að nú var launað víg Kols. (39) Síðan reið hann til Bergþórshvols og sagði Bergþóru vígið og öðrum mönnum. (42) Hallgerður sendi mann til Bergþórshvols að segja vígið en annan sendi hún til þings að segja Gunnari. (44) Sá atburður varð að farandi konur komu til Hlíðarenda frá Bergþórshvoli. (44) Þær sögðust verið hafa að Bergþórshvoli. (55) Gunnar reið til Bergþórshvols og sagði Njáli verk þessi. (64) Gunnar ríður til Bergþórshvols og með honum Kolskeggur. (75) Og þá er öll föng Gunnars voru til skips komin og skip var mjög búið þá ríður Gunnar til Bergþórshvols og á aðra bæi að finna menn og þakkaði liðveislu öllum þeim er honum höfðu lið veitt. (78) Fóru þau heim og sögðu Rannveigu móður Gunnars atburðinn en hún bað þau fara til Bergþórshvols og segja Njáli. (90) Þeir fengu sér hesta og ríða frá skipi og riðu til Bergþórshvols. (91) Einu hverju sinni var það þá er Ketill úr Mörk var að Bergþórshvoli, þá sögðu Njálssynir frá hrakningum sínum og kváðust mikið eiga að heimta að Þráni nær sem þeir töluðu til. (92) Göngukonur þær er þeir Þráinn reiddu yfir fljótið komu til Bergþórshvols og spurði Bergþóra hvaðan þær væru en þær sögðust vera austan undan Eyjafjöllum. (97) Fóru þau til Bergþórshvols og voru þar þau misseri og fór allt vel með þeim Hildigunni og Bergþóru. (98) Höskuldur Njálsson átti bú í Holti og móðir hans og reið hann jafnan til bús síns frá Bergþórshvoli og lá leið hans um garð á Sámsstöðum. (98) Síðan tóku þau og lögðu hann í vagarnar og óku til Bergþórshvols og báru þar inn í sauðahús og láta hann sitja upp við vegginn. (99) Síðan lét Höskuldur söðla hest sinn og reið til Bergþórshvols við hinn sétta mann. (102) Þaðan fór Þangbrandur til Bergþórshvols og tók Njáll við trú og öll hjú hans. (103) Hann gisti að Bergþórshvoli og gaf Njáll honum góðar gjafar. (108) Nokkuru síðar reið Mörður til Bergþórshvols og fann þá Skarphéðinn. (108) Einu hverju sinni var það að Mörður kom til Bergþórshvols. (110) Það var einn dag að Mörður kom til Bergþórshvols. (124) Mun eg nú og segja yður alla mína fyrirætlan að þá er vér komum þar saman skulum vér ríða til Bergþórshvols með öllu liðinu og sækja Njálssonu með eldi og járni og ganga eigi fyrr frá en þeir eru allir dauðir. (124) Síðan fór hún til Bergþórshvols og sagði Njáli þessa viðræðu alla. (124) Kerling var sú að Bergþórshvoli er Sæunn hét. (127) Nú er þar til máls að taka að Bergþórshvoli að þeir Grímur og Helgi fóru til Hóla, þar voru þeim fóstruð börn, og sögðu það föður sínum að þeir mundu ekki heim um kveldið. (128) Hann mælti: „Nú munum vér ríða til Bergþórshvols og koma þar fyrir náttmál.“ (132) Þeir komu til Bergþórshvols að hádegi dags. (132) Ásgrímur bauð því öllu liði til sín er að Bergþórshvoli hafði verið. (141) Þorgeir skorargeir stóð upp og nefndi sér votta: „Nefni eg í það vætti að eg lýsi sök á hönd Glúmi Hildissyni um það er hann tók eld og kveikti og bar í hús inn að Bergþórshvoli þá er þeir brenndu inni Njál Þorgeirsson og Bergþóru Skarphéðinsdóttur og þá menn alla er þar brunnu inni.“"