Aragerði (skrúðgarður)

Background

History & Background

Sögur af Aragerði eiga rætur sínar að rekja djúpt í íslenska þjóðtrú og aldagamlar sagnir um huldufólk og álfheima. Á Reykjanesskaganum, þar sem landslagið er oft hrjóstrugt og framandi, hafa menn lengi trúað á nærveru yfirnáttúrulegra vera sem búa í hrauninu og undir steinum. Þessar sögur voru oft notaðar til að útskýra óútskýranlega atburði í náttúrunni eða til að miðla mikilvægum gildum um virðingu fyrir landinu. Sagan af Aragerði er talin vera ein af þessum sögum, þar sem hún lýsir stað sem er fullkominn í fegurð sinni og friði – starkri andstæðu við hið oft erfiða umhverfi skagans. Hún hefur borist milli kynslóða, oft sögð við varðeld eða í dimmum vetrarkvöldum, og minnir á að þrátt fyrir harðneskju náttúrunnar er alltaf til staður þar sem fegurð og galdrar geta blómstrað, ef maður aðeins opnar augun og hjartað. Hún þjónar einnig sem áminning um að ganga varlega um landið og trufla ekki heimkynni huldufólksins.

Aragerði er meira en bara staður; það er hefðbundin saga, draumur og vísbending um þann leyndardóm sem býr í íslenskri náttúru. Þessi skrúðgarður huldufólksins er sagður vera falinn einhvers staðar í víðáttumiklum hraunum Reykjanesskagans, fjarri stígum ferðamanna. Hver sá sem hefur „séð“ hann lýsir honum sem stað óvenjulegrar fegurðar, þar sem gróður er mun fegurri og litríkari en nokkur annar á Íslandi. Talið er að huldufólk eða álfkonur vaki yfir Aragerði og haldi því hulið fyrir flestum dauðlegum mönnum. Sumir segja að þar vaxi blóm sem glóa í myrkrinu og að lækjarvatn sem rennur um garðinn hafi lækningamátt. Til að „sjá“ Aragerði þarf maður að nálgast Reykjanes með opnum huga og virðingu fyrir hinu yfirnáttúrulega. Það er ekki staður sem maður leitar að á korti, heldur staður sem finnst í hjarta og í þögn náttúrunnar. Kannski sérðu óvenjulegt ljós í fjarska, eða heyrir lágværa tónlist sem berst með vindinum – það gætu verið vísbendingar um nálægð Aragerðis. Hvort sem þú trúir á huldufólk eða ekki, þá bætir sagan af Aragerði við heillandi blæ á Reykjanes og minnir okkur á að sumir af dýrmætustu fjársjóðum Íslands eru ósýnilegir og búa í sögunum sjálfum.