Þykkvabæjarklausturkirkja

Bakgrunnur

Saga og bakgrunnur

Saga Þykkvabæjarklausturkirkju er djúpt samofin klausturlífinu sem eitt sinn blómstraði á þessum stað. Þykkvabær í Veri varð að Þykkvabæjarklaustri árið 1168 og hlaut fljótt mikinn róm sem „eitt áhrifamesta klaustur í kaþólskum sið bæði innanlands sem utan.“ Þetta tímabil markaði mikilvægan tíma fyrir trúar- og menningarþróun á Íslandi. Núverandi kirkjubygging var reist og vígð árið 1864, löngu eftir klausturtímann. Hún er byggð úr timbri, sem var handunnið úr rekaviði sem fannst á fjörum klaustursins, vitnisburður um hugvit og útsjónarsemi smiðanna. Þak kirkjunnar er krossreist með háum, ferstrendum turni sem eykur á sérstakt útlit hennar. Byggingarlega er kirkjan bárujárnsklædd yfir timburgrind sína og stendur á steinhlöðnum og steinsteyptum sökkli. Á hvorri langhlið kirkjunnar eru þrír gluggar með miðpósti og þriggja rúðu römmum, og einn heldur minni gluggi prýðir framstafninn fyrir ofan aðaldyrnar. Í ljósi sögulegs og byggingarfræðilegs gildis var kirkjan friðuð árið 1990 samkvæmt aldursákvæði þjóðminjalaga, sem tryggir varðveislu hennar fyrir komandi kynslóðir.

Þykkvabæjarklausturkirkja er áhrifamikill sögulegur staður á Suðurlandi, sem felur í sér ríka trúar- og byggingararfleifð þjóðarinnar. Upphaflega var þetta staður Þykkvabæjar í Veri, sem varð hið áhrifamikla Þykkvabæjarklaustur árið 1168. Núverandi kirkja var reist og vígð árið 1864. Sérstakt útlit hennar, með skærbleikum timburveggjum og lifandi rauðu bárujárnsþaki, stendur upp úr í hinu oft dramatíska íslenska landslagi. Kirkjan er með háan, ferkantaðan turn sem er krýndur dökkum krossi, sýnilegur úr fjarlægð. Merkilegur þáttur í byggingu hennar er notkun á handunnnu timbri sem var fengið úr rekaviði af fjörum klaustursins, sem tengir bygginguna náið við náttúrulegt umhverfi hennar. Hönnun kirkjunnar felur í sér þrjá glugga með miðpóstum og þriggja rúðu römmum á hvorri hlið, og einn minni glugga yfir aðalrauðu inngangsdyrunum. Kirkjan var friðuð árið 1990 samkvæmt aldursákvæði þjóðminjalaga, sem tryggir varðveislu hennar fyrir komandi kynslóðir.