Möðrudalskirkja

Background

History & Background

Saga Möðrudalskirkju er nátengd Jóni A. Stefánssyni (1880-1971), bónda á Möðrudal. Hann reisti kirkjuna á árunum 1944-1949 til minningar um konu sína, Þórunni Vilhjálmsdóttur, sem lést árið 1944. Kirkjan reis á hinum forna grunni Möðrudalskirkju, en þar hafði þá ekki verið kirkja í 22 ár. Jón smíðaði og skreytti kirkjuna að öllu leyti af mikilli alúð, þar á meðal altaristöfluna sem sýnir fjallræðuna. Kirkjan var vígð þann 4. september 1949 og hefur síðan þjónað sem miðpunktur samfélagsins á þessu afskekkaða svæði. Fyrrum var prestssetur að Möðrudal en það lagðist niður árið 1716, þegar staðurinn fór í eyði í nokkur ár. Með byggingu Möðrudalskirkju endurheimti svæðið kirkju sína og minningu um þá djúpu trú og sögu sem einkennt hefur Möðrudal í gegnum aldirnar.

Möðrudalskirkja, sem stendur mitt í víðáttumiklu og oft dramatísku landslagi Austurlands, er sannarlega einstakur og áhrifamikill áfangastaður. Þessi áberandi hvíta kirkja, krýnd áberandi skærrauðu þaki og turnspíru, grípur strax augað á bakgrunni himinsins. Saga hennar er saga djúprar persónulegrar hollustu: hún var byggð á árunum 1944 til 1949 af bóndanum Jóni A. Stefánssyni sem hjartnæmur minnisvarði um látna konu sína, Þórunni Vilhjálmsdóttur. Það er merkilegt að Jón tók að sér alla byggingu og skreytingu sjálfur, þar á meðal altaristöfluna sem sýnir fallega fjallræðuna. Kirkjan stendur á sögulegum stað eldri Möðrudalskirkju, sem hafði verið fjarverandi í 22 ár áður en Jón hóf framkvæmdir. Hún var vígð 4. september 1949 og varð fljótt andleg miðja fyrir afskekkt samfélagið. Fyrir utan byggingarlistarlegan sjarma hennar – athugið sérstaka bogadregnu og tígullaga gluggana, og einfalda, glæsilega krossinn á toppi spírunnar – gefur Möðrudalskirkja innsýn í íslenska sveitamenningu og þá djúpu trú sem hélt uppi íbúum hennar. Gestir geta notið friðsællar umgjörðar, lága steinveggsins sem umlykur svæðið, og skýrs útsýnis yfir umhverfið. Þetta er staður til að hugleiða seiglu mannsins og kraft ástarinnar, langt frá ys og þys nútíma lífs. Heimsókn hingað snýst ekki bara um að sjá byggingu, heldur um að upplifa hluta lifandi sögu og minnisvarða um óvenjulegan persónulegan arf.