Miklaholtskirkja

Background

History & Background

Miklaholtskirkja státar af sögu sem nær aftur til að minnsta kosti 1181, með elsta varðveitta máldaganum. Sögulega séð voru kaþólsku kirkjurnar á þessum stað helgaðar Jóhannesi skírara. Í aldaraðir var Miklaholt kirkjustaður og fyrrum prestssetur, sem lék lykilhlutverk í samfélaginu. Hins vegar varð mikil breyting árið 1936 þegar ný kirkja var vígð á Fáskrúðarbakka, sem leiddi til þess að Miklaholtskirkja var lögð af og prestsetrið flutt að Söðulsholti. Þessi ákvörðun mætti mikilli óánægju margra heimamanna. Knúinn af þessari tilfinningu tók Magnús Sigurðsson, bóndi í Miklaholti, forystu í að byggja nýja kirkju. Núverandi Miklaholtskirkja, sem var byggð úr steinsteypu árið 1945, var vígð 28. júlí 1946. Einkennandi turninn og forkirkjan, sem sjást á myndinni, voru síðar bætt við árið 1961, með Kristjáni Gíslasyni sem yfirsmið. Í dag er kirkjan í eigu og rekstri Fáskrúðarbakkasafnaðar og hýsir enn marga verðmæta gripi.

Miklaholtskirkja, staðsett í friðsælu landslagi Vesturlands, er meira en bara bænahús; hún er lifandi minnisvarði um íslenska sögu og samfélagsanda. Núverandi kirkja, með sínar einkennandi hvítu bárujárnsveggi og skærrauða þak, var vígð árið 1946, sem vitnisburður um staðfestu heimamanna eftir að upprunalega Miklaholtskirkja var lögð af árið 1936. Einfaldur en glæsilegur arkitektúr hennar, með bogadregnum gluggum og sterkum klukknaturni sem bættist við árið 1961, stendur stolt innan um friðsælan kirkjugarð. Hér prýða hvítir krossar og dökkir, gamlir legsteinar grasið, sem býður upp á áhrifaríka tengingu við fyrri kynslóðir. Saga kirkjunnar nær aftur til 12. aldar, með elsta varðveitta máldaganum, líklega frá 1181, sem staðfestir fornar rætur hennar. Gestir geta gengið um friðsælt svæðið og dáðst að hinni hreinu fegurð byggingarinnar gegn bakgrunni fjarlægra fjalla og víðáttumikils blás himins, eins og sést á myndinni. Inni í kirkjunni eru margir verðmætir gripir, sem endurspegla langa og ríka arfleifð hennar. Þetta er fullkominn staður fyrir þá sem hafa áhuga á íslenskri menningararfleifð, sem býður upp á stund rólegra hugleiðinga og þakklætis fyrir varanlegan anda fólksins.