Magnahellir

Bakgrunnur

Saga og bakgrunnur

Saga Magnahellis er djúpt samofin eldfjalla- og jökulfræðilegri fortíð Íslands. Hafrahvammar, þar sem hellirinn er staðsettur, voru nákvæmlega mótaðir af öflugum jökulöflum í þúsundir ára og sýna þær sláandi jarðfræðilegu myndanir sem sjást í dag. Þessir dökku, hrjúfu klettar og tindar segja sögu fornaldar eldvirkni og síðari veðrunar. Fyrir utan jarðfræðilega myndun sína á Magnahellir sinn stað í sögu mannkyns og þjóðsögum. Hefð er fyrir því að sauðamenn frá Brú hafi leitað skjóls og húsaskjóls í hellinum, sérstaklega í harðviðri á afskekktum hálendinu. Þessi hagnýta notkun hellisins undirstrikar seiglu fyrstu íslensku íbúanna. Menningarlega er Magnahellir frægur fyrir 'góða tröllasögu,' sem bætir dulúð við þegar dramatískt útlit hans. Slíkar sögur verða oft til vegna einstaks og áhrifamikils landslags Íslands, sem endurspeglar lotningu og undrun sem það vakti hjá fólki í gegnum aldirnar. Í dag heldur gestabók í hellinum áfram þessari hefð mannlegra samskipta, sem gerir gestum kleift að skilja eftir sig spor á þessum sögulega og goðsagnakennda stað.

Magnahellir, áberandi hellir, er gimsteinn Hafrahvammana á hálendi Austurlands, nálægt Kárahnjúkasvæðinu. Hann er viðurkenndur sem ein af '30 Perlum Egilsstaðarsvæðisins' og gefur innsýn í öfluga jarðfræðilega fortíð Íslands. Sjálft gljúfrið, mótað af jökulöflum í gegnum árþúsundir, státar af sláandi eldfjallamyndunum og tignarlegum, bröttum klettvegg sem nær um 200 metrum. Jökulsá rennur í nágrenninu og bætir við dramatískt landslag gróinna brekkna og hrjúfs landslags. Hellirinn hefur menningarlegt gildi, talið er að sauðamenn frá Brú hafi leitað skjóls þar og er hann efni í góða tröllasögu. Gestir geta jafnvel fundið gestabók inni í hellinum. Svæðið er þekkt fyrir viðkvæman gróður og hvetur gesti til að ganga varlega og virða óspillt náttúrulegt umhverfi á meðan þeir skoða þetta stórkostlega dæmi um íslenska náttúru.