Laufskálavarða

Background

History & Background

Laufskálavarða hefur lengi verið mikilvægt kennileiti fyrir ferðalanga sem fara yfir Mýrdalssand á Suðurlandi. Staðsett á stefnumótandi stað milli Hólmsár og Skálmá, gaf þessi hraunhryggur auðþekkt viðmiðunarpunkt yfir það sem annars gæti verið eiginleikalaus og ógnvekjandi ferð. Mikilvægi hennar sem vegamerkis nær aldir aftur í tímann, sem gerir hana að ómissandi hluta af sögulegum ferðaleiðum Íslands. Varanlegasti þátturinn í sögu Laufskálavarðar er hefðin um steinhvörf hennar. Í kynslóðir var það siður að ferðalangar sem fóru yfir Mýrdalssand í fyrsta sinn bættu steini í eina af vörðunum. Talið var að þetta athæfi myndi færa heppni og tryggja örugga ferð um krefjandi landslagið. Með tímanum söfnuðust þessar einstaklingsbundnu vonar- og hefðarathafnir saman í þann mikla vörðuhóp sem sést í dag, sem breytti náttúrulegri hraunmyndun í lifandi minnisvarða um þrautseigju og trú mannsins.

Laufskálavarða, áberandi hraunhryggur staðsettur á hinni víðáttumiklu Mýrdalssandi, þjónar sem merkilegt kennileiti á Suðurlandi. Hún er þægilega staðsett við Þjóðveg 1, á milli Hólmsár og Skálmá, og hefur í aldaraðir leitt ferðalanga yfir þetta víðfeðma og oft krefjandi landslag. Áberandi eiginleiki Laufskálavarðar er þúsundir steinhvörfa sem hylja hana, sjáanlegar á myndinni sem dökkar, keilulaga hrúgur dreifðar um gyllt-brúna graslendið. Þessar vörður eru ekki bara jarðfræðilegar myndanir heldur eru þær gegnsýrðar ríkri sögu; hefðin kvað á um að þeir sem færu yfir Mýrdalssand í fyrsta sinn skyldu bæta steini í vörðu til að tryggja góðs gengis á ferð sinni. Frá skipulögðu útsýnissvæði njóta gestir stórkostlegs víðáttumikils útsýnis. Víðáttumikill himinninn, oft skreyttur dramatískum skýjum eins og sést á myndinni, rammar inn fjöll í fjarska og býður upp á skýra sýn yfir hinn tignarlega Mýrdalsjökul og hina alræmdu Kötlu eldfjall. Dreifður, gyllt-brúnn gróðurinn sem loðir við klettana bætir við hrjúfa fegurð staðarins. Þó að hefðin að byggja vörður sé forn, er nútíma gestum bent á að virða staðinn með því að nota tiltekið bílastæði og forðast að trufla sögulegar vörður eða búa til nýjar, til að varðveita þessa einstöku menningar- og náttúruarfleifð fyrir komandi kynslóðir. Þetta er staður þar sem saga, jarðfræði og þjóðsögur renna saman og bjóða upp á sannarlega einstaka íslenska upplifun.