Hornafjörður

Bakgrunnur

Saga og bakgrunnur

Hornafjörður dregur nafn sitt af landnámsbænum Horni undir Vestrahorni, sem tengdur er Hrollaugi Rögnvaldssyni. Verslunarskip hófu að koma á Hornafjörð árið 1880 og föst búseta á Höfn hófst 1897 þegar Otto Tulinius og Valgerður Friðriksdóttir fluttu þangað frá Papósi. Höfn varð sjálfstætt sveitarfélag 1946, fékk kaupstaðarréttindi 1988 og sameiningar sveitarfélaga 1994 og 1998 leiddu til núverandi Sveitarfélagsins Hornafjarðar. Sjávarútvegur og höfnin urðu lykilþættir í vexti byggðarinnar.

Hornafjörður er fjörðurinn, sjávarlónið og hafnarsvæðið sem umlykur Höfn í suðausturhluta Íslands. Nafnið er einnig notað um sveitarfélagið, en sem áfangastaður snýst Hornafjörður fyrst og fremst um vatnið, fjörurnar, höfnina og þá sögu sem varð til í kringum þessa náttúrulegu aðstöðu. Verslunarskip hófu að hafa viðkomu á Hornafirði árið 1880. Búseta á Höfn hófst árið 1897 þegar Otto Tulinius kaupmaður og Valgerður Friðriksdóttir fluttu þangað frá Papósi. Höfn þróaðist síðan í helsta verslunar- og útgerðarstað Austur-Skaftafellssýslu. Sjávarútvegur varð burðarás atvinnulífsins og humarveiðar efldust sérstaklega frá sjöunda áratugnum. Innsiglingin um Hornafjarðarós hefur lengi verið viðsjárverð vegna strauma, brims og sands. Brimvarnargarðar og aðrar hafnarframkvæmdir hafa bætt aðstæður, en höfnin er enn vinnusvæði sem gestir þurfa að virða. Nafnið Hornafjörður á sér mun eldri rætur. Landnámsbærinn Horn undir Vestrahorni er tengdur Hrollaugi Rögnvaldssyni og dregur Hornafjörður nafn sitt af þeim bæ. Best er að upplifa fjörðinn frá almennum gönguleiðum og útsýnisstöðum við Höfn, þar sem fiskiskip, fjörur, fuglalíf, fjöll og jöklar mynda eina heild.