Ábæjarkirkja

History & Background

Ábæjarkirkja var byggð árið 1922 á stað Ábæjarbýlisins í Austurdal, afskekktum dal í Skagafirði. Þetta merkilega verkefni var undir stjórn Guðjóns Samúelssonar, sem var húsameistari ríkisins. Kirkjan var byggð til að þjóna Ábæjarsamfélaginu, en því miður fóru síðustu íbúar þess þegar býlið var lagt í eyði árið 1941, og skildi kirkjuna eftir sem einmana vita í dalnum. Hönnun Samúelssonar fyrir Ábæjarkirkju var mikilvæg þar sem hún fól í sér byggingarlistarhugmyndafræði hans: að nota endingargóð byggingarefni en halda sig við hefðbundnar íslenskar húsagerðarvenjur. Í stað þess að nota timbur eða torf var kirkjan sérstaklega byggð úr steinsteypu, en efni í hana var flutt frá Skagafirði. Þessi ákvörðun tryggði langlífi hennar og gerði henni kleift að standa stöðug gegn hörðum íslenskum veðrum, líkt og fornu torfkirkjurnar sem hún var hönnuð til að kalla fram í anda. Einstakur eiginleiki innan hennar er skírnarfonturinn, sem er smíðaður úr birkitré sem óx í gili Austari-Jökulsár, og tengir kirkjuna djúpt við náttúrulegt umhverfi sitt. Þrátt fyrir eyðingu býlisins hefur Ábæjarkirkja aldrei gleymst. Hún hefur áfram sérstakan stað í hjörtum Íslendinga, með árlegri messu sem haldin er á hverju sumri um verslunarmannahelgi. Þessi hefð tryggir áframhaldandi andlega þýðingu hennar og laðar að sér gesti. Ennfremur gerir afskekkt en aðgengileg staðsetning hennar hana að ástælum og vinsælum áningarstað fyrir göngufólk sem fer um fallegt og hrjóstrugt landslag Austurdals, sem táknar þrautseigju og samfellu mitt í breytingum.

Practical Information